العلامة المجلسي

101

عين الحيات ( فارسى )

انديشه ، و خيال خود را به معصيت بازدارى ، و به طاعت مصروف گردانى ، و كسى كه كرامت و بزرگى آخرت را خواهد بايد كه زينت دنيا را ترك نمايد ، پس هرگاه چنين باشى اى ابو ذر به درجه ولايت الهى مىرسى ، و دوست خدا مىگردى . در اين مقام حضرت سيّد الانام به چندين خلق از اخلاق كريمه اشاره فرموده‌اند . خصلت اوّل در حياست و حيا عبارت از تأثّر نفس است از امرى كه قباحت آن امر بر او ظاهر شود ، و باعث انزجار او گردد از آن عمل ، و اين بر دو قسم است ، يكى از افضل صفات كمال است ، و مورث فوز به سعادت است ، و ديگرى موجب حرمان از كمالات است ، امّا آنچه كمال است آن است كه بعد از آنكه به علم تميز ميان نيك و بد و حقّ و باطل كرده باشد از خدا و خلق شرم كند در ترك كردن عبادات و محاسن آداب شريعت ، و از مرتكب شدن معاصى و قبايح آداب كه از شرع قباحت آنها معلوم شده باشد ، و مجملى از تفسير حيا در اوّل كتاب مذكور شد . و ظاهر است كسى كه متّصف به صفت حيا باشد ، البتّه هر قبيحى را كه اراده مىكند اگر تفكّر نمايد كه حق‌تعالى حاضر است و بر فعل او مطّلع است ، و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و ائمّهء معصومين عليهم السّلام مطّلع مىشوند ، و هر روز اعمال امّت را بر ايشان عرض مىكنند ، و دو ملك كه پيوسته ملازم اويند البتّه بر عمل او مطّلع مىشوند ، و اگر حق‌تعالى پرده از او برگيرد ملائكهء سماوات بر فعل او مطّلع مىشوند ، و در قيامت در حضور صد و بيست و چهار هزار پيغمبر و گروهى بىحد و احصا از ملائكه و ساير عباد رسوا خواهد شد ، و اين معنى از روى يقين و ايمان حالى او